بوستان نور

به یاد خدا

یه روز دلم گرفته بود

کنج اتاق نشستم

با دلی پر زغصه

زانو بغل گرفتم

اشکای دونه دونه

می ریخت به روی گونه

دلم که بیقرار بود

هی می گرفت بهونه

رفتم وضو گرفتم

رو به خدا نشستم

گفتم خدا، مهربونی

درد منو میدونی

دلم که بیقرار بود

میون سینه لرزید

از اون بالا بالا ها

نوری به قلبم تابید

اندوه و بیقراری

پا به فرار گذاشتند

به جاش امید و شادی

تو قلبم پا گذاشتند

یاذ خدا به دلها

امید میده با شادی

با یاد اون مهربون

از رنج و غم،آزادی

شاعر: نیایش – الف(فصلنامه کودک بشری)

سعی کنیم همیشه خود را در حضور خدای مهربان بدانیم و او را فراموش نکنیم .

حدیث

حضرت علي عليه السلام مي فرمايند :

هر کس به ياد خدا باشد ، دلش زنده و عقلش نوراني مي شود .

(ميزان الحکمه)

آیه
 "أَلا بِذِكْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ"  (الرعد – 28)
آگاه باشيد كه تنها با ياد خدا دلها آرامش پيدا مى‏كند.

" فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ " (بقره -آیه 152)
پس مرا ياد کنيد تا شما را ياد کنم