بوستان نور

سال 1342، هنوز بهارش را به پایان نرسانده بود که بذرهای انقلابی بزرگ در دل تاریخ کاشته شد. قیام پانزده خرداد با رهبریِ هوشیارانه امام خمینی رحمه الله ، نخستین ندای اسلام خواهی و آزادی طلبی را فریاد کرد. در این گذار، ایثاگرانی جان برکف، خود را برای به ثمر نشستن این بذر پرثمر فدا کردند. امام خمینی رحمه الله ، رهبر بیداردل و آگاه انقلاب، از همان نخستین گام، گروهی از روحانیان را مأمورکرد تا به خانواده های شهیدان قیام پانزده خرداد رسیدگی و از آنان حمایت و دلجویی کنند. این سنت حسنه ای بود که امام عزیز ما از جد بزرگوارش، پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله به میراث برده بود واین فرزند خلف، چه نیکو سنت آن سلف بزرگ را برپا می داشت.

انقلاب، مدیون شهیدان

نگاه امام عزیز ما به ملت، نگاهی سراسر فروتنی بود. ایشان خود را خدمت گزار ملت ایران و انقلابی را که خود رهبری کرده بود، مرهون فداکاری های این ملت می دانست. به همین دلیل، همواره حمایت از قشرهای گوناگون ملت را سرلوحه برنامه های خویش داشت. یکی از مهم ترین این برنامه ها، تأسیس بنیادی برای پاسداری از مقام شهیدان و حمایت از خانواده های آنان بود. امام بزرگوارمان در نامه فرمان تأسیس این بنیاد می فرماید: «نهضت اسلامی و پیروزی انقلاب اسلامی، مرهون فداکاری قشرهای مختلف ملت است که در صف اول باید شهدای انقلاب ـ رحمة الله علیهم ـ و کسانی که در این راه معلول و آسیب دیده شده اند را محسوب داشت. لهذا باید رسیدگی کامل به خاندان شهدا و آسیب دیدگان و معلولین دراین راه،... به نحو احسن و با مراعات احترام آنان بشود».

             گلبرگ اسفند86