حضرت زینب(سلام الله علیها)

حضرت زینب(سلام الله علیها) در پنجم جمادی الاول سال پنجم یا ششم هجری ـ یعنی دو یا سه سال پس از ولادت برادر بزرگوارش امام حسین علیه السلام ـ در مدینه دیده به جهان گشود. او سومین ثمره پیوند فرخنده علی علیه السلام و فاطمه(سلام الله علیها) بود. کنیه آن حضرت ام کلثوم و ام الحسن، و لقب های ایشان، عقیله، عقیله بنی هاشم، عقیلة الطالبین، عقیلة النساء، عقیله قریش، زینب کبری، صدیقه صغری، علامه غیر معلمه، عارفه، عامله، شریکة الحسین، شجاعه، محبوبة مصطفی، زاهده و باکیه بوده است. این بانوی بزرگوار در سال هفدهم هجری با پسر عموی خود، عبدالله بن جعفر بن ابی طالب ازدواج کرد و این ازدواج بر اساس سخن پیامبر خداصلی الله علیه و آله و سلم که فرموده بود: «بناتنا لبنینا و بنونا لبناتنا؛ دختران ما برای پسران ما و پسرانمان از برای دخترانمان هستند»صورت گرفت.

حاصل این ازدواج، چهار یا پنج فرزند به نام های محمد، جعفر، عون، علی و ام کلثوم بود که عون و محمد در رکاب دایی گرامی شان، امام حسینعلیه السلام، شهید شدند. حضرت زینب(سلام الله علیها) در طول سال های زندگی خود با حوادث و مصیبت های بسیار تلخی روبه رو شد، تا آنجا که به «ام المصائب» شهرت یافت.